Inter kampioen

Ik lees in sommige commentaren op het internerd dat de finale van gisteren saai en slecht was. Die verwachting had ik dus uitgesproken maar ik vond het alles behalve slecht. Mooi uitgevoerd Italiaanse finalevoetbal-zonder-Italianen met twee prachtige doelpunten van Milito, oh even dat inhouden en dan schieten bij het eerste doelpunt, de slepende passeerbeweging bij de tweede vervolgens meteen inschieten. Bayern kon er niet veel tegenover stellen en het werd duidelijk dat ze eigenlijk niets te zoeken hadden in de finale. Na afloop was er weer de gebruikelijk Van Gaal loserpraat over "meer balbezit en reactievoetbal" maar daar trapt hopelijk niemand meer in.

Het is een welhaast een taboeonderwerp wanneer je met mensen over voetbal praat maar Van Bommel zag er bij beide doelpunten niet zo best uit, met overigens fouten die hij al vaker maakte in cruciale wedstrijden. Gaat Oranje op het WK ook weer opbreken, verraad ik nu alvast.

Wat me verder opviel: die sneue gezichten in de studio onder leiding van Zonnebank Jack en het alweer niet zo onpartijdige commentaar. Wat wilde men toch graag dat Van Gaal zou winnen. Is dat nou plaatsvervangende nationalistische glorie? Of gewoon antipathie voor de persoon Mourinho (kom ik binnenkort op terug, een fabelachtig persoon/trainer), het Italiaanse voetbal in het algemeen of het slecht verwerken van de uitschakeling van Barça? Ze lieten zich in ieder geval weer erg kennen bij de NOS door hun napraatje te beginnen met beelden van de onbestrafte handsbal van Maicon in plaats van met de doelpunten van de Argentijnse geweldenaar.

Eind goed, al goed. Inter kampioen met ongrijpbaar Mourinho-voetbal. Bayern met vier verloren finales al richting de vijf missers van Juventus (en ook niet voorbij de vier bekers van Ajax, zo ben ik ook weer.) Volgende week wordt het heel leuk met veel nieuws uit Madrid.

Voorbeschouwing Champions League finale

Ik zal het kort houden. Slechte wedstrijd. Inter wint in de verlenging met 1-0. En dat is mooi want Bayern München heeft al vier keer onterecht die beker gewonnen.

Dit keer ga ik niet over Saint-Etienne (1976) of Atlético Madrid (1974) zeuren, nu even herinneren hoe Leeds United in 1975 werd beroofd (toch wel van het kaliber Zuid-Korea - Spanje 2002).

Voor Facchetti dan maar...

Ach, met de Champions League finale van zaterdag voor de boeg (ben ik nu een purist als ik walg van een finale op die dag? Net alsof de Tour op een dinsdagochtend in Parijs eindigt, de Wimbledon finale op woensdagmiddag wordt afgehandeld?) zat ik te neuzen in de Wereld Wijde Schoenendoes en kwam erachter dat Giacinto Facchetti vorig jaar is overleden, pilaar van het grote Inter circa 1964-65. Nou moet Inter helemaal winnen. Ik weet niet, als ik naar die foto kijk denk ik toch: daar staat een man (met net die juiste zweem van melancholie.)

Volgende gedachte: wat zijn voetballers tegenwoordig eigenlijk stijlloze eikels.

PWND!

Zo die droom is uit elkaar gespat. Er zal in Madrid vannacht rustig worden geslapen (kom ik zo op terug.) Heb de wedstrijd met een half oog gezien, het verdedigen Italiaanse stijl is strontvervelend als schouwspel en als de tegenstander niet jouw club is dan ga ik mijzelf niet pijnigen. Maar zo aan het werk met commentaar aan en even kijken bij de weinige hoogtepunten was al afzien. Want Nederlanders en Barça het blijft toch een vervelende combinatie. Jeroen Grueter maakt het niet zo bont als Sierd de Vos bij Sport1 maar van neutraal commentaar was nooit sprake, wat een droeve smurf. En in de studio lijkt Ron Jans bijna zijn grijns kwijt te zijn geraakt, alsof zijn vrouw per ongeluk zijn complete verzameling Pixies singletjes bij het grof vuil heeft gezet.

Maar goed, Barça speelt al een tijd niet zoals we gewend zijn en het is duidelijk dat Iniesta gemist wordt om de echte swing in te kunnen zetten (ze hebben ook geen goede vervanger voor hem.) Een lid van de Bende van Nijvel probeerde Barça dan nog met andere middelen in het zadel te helpen met een discutabele rode kaart maar Inter liet zich niet gek maken. Toch wel knap, waar 99 van de 100 clubs in zo'n situatie instort.

Dus geen finale, laat staan Beker met Grote Oren, in het Bernabéu. Mourinho had gisteren gelijk dat het door hun anti-Madridisme een obsessie voor Barça was geworden. En dan is het wel fijn dat de eeuwige rivaal het net niet haalt. Maar ik zat de laatste tijd te denken: is het nou zo belangrijk? Dus ik deed een denkexperiment: zou het belangrijk zijn als Real Madrid in Nou Kampf de ECI zou kunnen winnen? En eerlijk gezegd zou het een detail zijn in het veel groter genot van een Europacup winnen. Waarom weet ik dat? Omdat het volgens mij Ajax als enige club ooit is gelukt om een Europa Cup I in het stadion van zijn grootste rivaal te winnen (1972). Leuk detail maar ik heb nog nooit een Ajax-fan gehoord "oh wat is het toch lekker dat we die in De Kuip hebben gewonnen!" Wat dat betreft en in positievere zin was het voor mij veel belangrijker dat Real Madrid de Zevende won in Amsterdam.

Maar dat is Barcelona voor je, een club die klein denkt, gedreven door rancune, gisteren weer bizar slechte verliezers en ook uiteindelijk een kille club. De afgelopen week zijn ze in Spanje gek gemaakt door de mediacampagne voor de Remontada (de come-back) maar Barça is geen Real Madrid, goed voetballen kunnen ze maar echte-echte heroïek, dat lieve mensen, is onze habitus.

Even genieten

Hèhèhè.

(En nu volgende week uitcounteren die handel. Alhoewel nu het realiteitsprincipe weer inkickt de vreugde van korte duur zal zijn. Maar goed, je mag dromen nietwaar?)