Ajax - AZ 1-0

De laatste strohalm gegrepen. Ik zag de wedstrijd van te voren niet zitten en verwachtte een gelijkspel helemaal toen ik er achter kwam dat de motor van Ajax (het dynamische duo De Zeeuw - Enoh) afwezig was. Eerste helft was van bedenkelijk niveau, AZ probeerde zonder al te hard werk op een voorsprong te komen en die dan uit te counteren, Ajax speelde heel statisch, leed heel veel balverlies en leek nergens op de ploeg uit de eerste maanden van het seizoen. Vermeer hield als stand-in van Stekelenburg Ajax met een paar Casillas-waardige reddingen in de wedstrijd, vooral die duik na een schot op de lat was indrukwekkend. In de tweede helft ging het iets beter voornamelijk omdat Urby en Van der Wiel minder balverlies leden. Bovendien leek AZ zich steeds meer te laten afleiden door de vermeende valpartijen van Suárez en andersoortig onrecht (meestal volkomen terechte gele kaarten voor schofterige overtredingen.) En [komt die voetbaljournalistieke stoplap] de wedstrijd afstevende op een bloedeloze 0-0 viel dan toch onverwacht de openingstreffer dankzij een snelle combinatie van Suárez en Van der Wiel. AZ kon nooit aanzetten tot een offensief en eigenlijk kon Ajax de wedstrijd makkelijk uitspelen. Enige opmerkelijke was het wegsturen van Dick Advocaat die zich langs de zijlijn, volkomen onterecht boos maakte nadat Suárez weer eens op zijn enkels werd getrapt. Kortom drie essentiële punten met (te)weinig basisspelers maar het probleem is natuurlijk dat vanaf nu alle wedstrijden moeten worden gewonnen.

AZ - Ajax 2-4

Voorafgaande AZ – Ajax dacht ik veel aan dat uitgeknipte interview van De Zeeuw dat Koeman op de deur van de kleedkamer had gehangen om zijn spelers te motiveren. Zou hij dat echt hebben gedaan? Met punaises? Plakband? Of neem ik het weer allemaal te letterlijk en is dit een soort trainersspreekwoord? Het heeft in ieder geval averechts gewerkt, want ik zag AZ vaak domme fouten maken zodra De Zeeuw de bal had.

Ajax heeft het de laatste jaren erg moeilijk in Alkmaar maar nu was natuurlijk hét moment om het instortende kaartenhuis op te vegen. Gebeurde uiteindelijk dan ook (dankzij de cruciale omzetting van 4-3-3 naar 4-4-2 met de twee kale stofzuigers op jacht, daar moet toch een lichtje zijn gaan branden bij Jol.) Dat Ajax van de tweede helft zag er zelfverzekerd en effectief uit, eens kijken of het ook vijf wedstrijden achter elkaar kan worden volgehouden.

En ere wie ere toekomt: Furby scoort een wonderschoon doelpunt, dacht eerst aan een mislukte voorzet maar er zat zowaar een idee achter. Laat hem alleen nooit meer linksback voetballen.

(Ligt het overigens aan mij of waaide bij Studio Sport de Scheringa-is-een-held vibe over naar een AZ-is-zielig-en-moet-winnen sfeertje? Jol maakte er op karakteristieke wijze korte metten mee, wat een meester van het post-wedstrijdpraatje is dat.)

Terug van vakantie

Man, dit weekend begint de competitie al! Old skool. Kan me nog veel vakanties herinneren waar ik pas terugkwam wanneer er al drie wedstrijden waren gespeeld. Ik vind het prima zo, beetje zomervoetbal, al is dat niet het beste moment voor voetbal. Dat is op heldere zondagmiddagen in November en de eerste zonnige dagen (bij voorkeur paasmaandag) in April. Maar goed, in Frankrijk weinig opgepikt over Le Foot, ik wachtte met smart op een belletje van mijn vader met juichend nieuws over nieuwe transfers. Grootste beweging was natuurlijk Zlatan naar Barça waar ik vreemd genoeg hele sterke ambivalente gevoelens bij kreeg. Een sterk baalgevoel, omdat Zlatan me bij Ajax al erg beviel en hij ongetwijfeld fijn kan gaan tikken met Messi en Xavi. Aan de andere kant Eto'o is een betere killer en ik vraag me af of ze die niet gaan missen. Bovendien Zlatan blijft een mafkees en 40 miljoen plus Eto'o is een flinke financiële aderlating voor Barça. Vraag me af of er ook zoveel morele ophef over de hoogte van die transfer is geweest?

Real koopt nog een verdediger, Arbeola-dinges, wel een goede zet, maar die terugkeer van jeugdspelers die het elders opeens fantastisch doen (vooral tegen Real zelf) is ook niet altijd een garantie op succes. In ieder geval wordt er ingekocht met zoiets als balans in gedachte.

Eigenlijk was ik nog het meest verbaasd over de aankoop van De Zeeuw. Niet de speler zelf maar vooral dat de transfer is gelukt. AZ verhoudt zich ten opzichte van Ajax toch zoals Valencia ten opzicht van Real Madrid, vreemd gefrustreerd (en dat zonder een traumatische Mijatovic transfer, kortom lege Nederlandse frustratie.) In ieder geval een nuttige speler die mij definitief in de bovenstaande post tot een Gedurfde Voorspelling verleidt.