De Nieuwe Juanito?

Gisteren weer een van die wedstrijden van Real Madrid in de huisstijl van de laatste vier jaar. Bizar scoreverloop, tegendoelpunten uit dode spelmomenten, bij vlagen briljant spel, gemiste penalty en domme rode kaarten. Dat laatste is natuurlijk het grote nieuws. Cristiano speelde bevlogen, kreeg een penalty mee, nam hem zelf en miste, scoorde daarna toch de 4-2 en nam een ingecalculeerde gele kaart voor de photo opportunity (juichen zonder shirt). Een paar minuten later kreeg hij natuurlijk nog een gele kaart voor een slaande beweging. Ach ja, de moralisten staan vandaag in de rij. Anderen zien handenwrijvend eindelijk de nieuwe Juanito, een embleem, een speler die het haat om te verliezen, met prachtige voorzetten strooit, tegenstanders gek maakt met passeerbewegingen en irritante gebaren en af en toe zijn hoofd verliest. Kortom, cultheld (al is Cristiano een betere voetballer en was Juanito nog veel irritanter. Maar hij kreeg ten minste wel serieuze rode kaarten voor zaken als grensrechters aanvallen, een liggende Mattheüs op zijn hoofd gaan staan.)

Oh ja, en wonder boven wonder, De Mythe de hele wedstrijd op de reservebank. Heerlijk.

Cristiano Superstar

Okay, de titel heb ik gejat van AS deze ochtend, te mooi om niet gebruiken. Real wint met 0-2 bij Villarreal. Had net beeld of ik zag Cristiano een lang dribbel maken die eindige met een bekeken schot in het doel. Altijd lekker voetballen daarna. Vervolgens probeerde Villarreal de Voetballende Kouros de wedstrijd uit te schoppen wat resulteerde in een snelle rode kaart en kon Real de redelijke gemakkelijk het einde halen (inclusief strafschop die Kaká van Cristiano mocht verzilveren (ah, wat een groot hart.) Mephistopheles stond niet in de basis en daarom liep het spel aardig, nog lang niet op het niveau van Barça, maar weer veel details. Ik zou het als een serieuze wedstrijd willen omschrijven. Vooral Albiol en Ramos in het centrum van de verdediging was een verademing met voorafgaande jaren.

Jammer dat Mephistopheles toch nog mocht invallen, waarna het voetbalplezier van de kijker meteen verdween, maar gelukkig miste hij zijn gebruikelijke intikkertje dus dat zien we dan maar als een pluspunt. Vervelender is dat Higuaín zijn kans niet greep en een opgelegde kans miste waardoor er nog steeds een discussie mogelijk is. En de situatie blijf precair, gisteren was een uitgelezen situatie om Benzema te brengen om op snelheid met counters er nog een paar in te leggen maar dan kiest Pellegrini toch voor de politieke keuze. Sowieso heb ik zo mijn twijfels bij het rotatiesysteem wanneer er nog geen ingesleten patronen zijn. Lijkt nu te worden gehanteerd om niemand te beledigen onder het mom "het is een lang seizoen", maar het vertraagt op de lange termijn voetbaltechnische verbeteringen.

Desondanks, puike seizoensstart.

Oude verhalen

Heb de presentatie van Cristiano gisteren niet gezien (85.000 aanwezigen, en passant een verbetering van Maradona die zich in 1984 te Napels openbaart.) Wel foto's en ik werd overmand door onmiskenbare Griekse associaties. Het moet een vrolijke bedoeling zijn geweest maar ik ontwaarde zware rituelen die, de gebruikelijke Christelijke symboliek negerend, compleet heidense trekken bezat. Ik had opeens met Cristiano te doen, ook al lijkt hij zijn taak achteloos te accepteren. De eenling met daarom heen de massa, voor de trofeeën gesleept, een paar oude strijders die hem goedkeuren en een (Di Stefano) die vervolgens nog eens zijn strijdgewaad (nummer 9) overdraagt. En de jonge held die als laatste nog met geheven handen de strijdkreet aanheft ("Hala Madrid!", massaal beantwoord.) Het monster/het kwaad wacht om te worden overwonnen en zo niet wacht een verbanning zonder historische precedenten (in het voetbal dan.)

De propaganda-oorlog gaat los

Zodra Madrid aanhangers goed in hun vel steken gaan ze eens bij de vijand langs om de stemming te peilen. Favoriet is Sport, de aan Barcelona gelieerde tegenhanger van bijvoorbeeld AS, maar dan rabiaat, humorloos als de huiskrant van de S.A. Kortom, hilarisch wanneer Real Madrid de aandacht trekt. Nadat elke Catalaanse politicus, de aartsbisschop en het bestuur van Barça schande heeft gesproken over de spendeerdrift van Real is men via Engeland nu maar afgedaald tot roddelkrantniveau



Paris Hilton wimpelt Cristiano af omdat ze meer van macho mannen houdt en bang was dat ze door vriendinnen werd uitgelachen omdat ze uitging met een man die bloemen in zijn haar draagt (van dat fashion statement wil ik trouwens wel eens foto's zien.) Een ingewikkelde manier om de gebruikelijke (en erg kinderachtige) spreekkoren te parafraseren die je ook elke wedstrijd in de Arena hoort: "alle boeren/lampjes/... zijn homo!"

De Terugkeer van Napoleon

Florentino Pérez dwingt grote gebaren en historische vergelijkingen af. Een tijd geleden was ik tegen zijn terugkeer als baas van Real Madrid, zijn gálacticos project was een briljante flits en een verschrikkelijke lange neergang waarbij hij nog eens midden in een seizoen het zinkende schip verliet. Toen de eerste signalen van een mogelijke terugkeer klonken had ik het tegen mijn vader over “de terugkeer van Napoleon”, in negatieve zin. Maar Real Madrid moest daarna nog dieper gaan, of beter het wit nog grijzer kleuren om er een positieve draai aan te geven. Napoleon als een belofte van grootsheid. In momenten van kritische afstand zie ik er een gevaar voorbij het voetbal in, dit is namelijk de manier waarop fascisme wordt omarmd. Wanneer onvrede zo wijdverspreid is verlangt men naar de sterke man die een eenvoudige oplossing biedt.

En schenkt. Wat ondanks een zekere distantie, en ik moet maar zien of volgend seizoen ook goed wordt gevoetbald, heb ik toch wel respect dat hij het allemaal voor elkaar krijgt. Dat geld komt niet uit eigen zak, dat is naar een bank gaan (volgens geruchten is de bank van Real Madrid ironisch genoeg het Catalaanse bastion La Caixa) met een visionair, maar niet al te utopisch, businessplan om die investering van 160 miljoen euro terug te verdienen. John Carlin geeft een mooi beeld van de man waarin Florentino zich verbaasd waarom mensen zijn manier van voetbalzaken doen niet begrijpen. En na lezing verbaast inderdaad de morele paniek die is uitgebroken na de transfer van Cristiano Ronaldo, waar zelfs de aartsbisschop van Barcelona zijn zorgen uitspreekt over voetbaltransfers (met voorspelbare en vrij hatelijke inkoppers tot gevolg over christelijke hypocrisie en het vermogen van het Vaticaan.) Voetbal is al decennia lang verstrengeld met kapitalisme, waarom dan zo boos worden als iemand het spel echt goed speelt? Omdat er zoveel honger in de wereld is? Ga eerst maar eens klagen over de kosten van de mislukte oorlogen van de V.S. in het Midden-Oosten.

En natuurlijk is er jaloezie. Wel teleurstellend dat de eeuwige rivaal zich weer laat kennen als bastion van kleinburgerlijke nationalisten die zich uiteindelijk meer bekommeren om Real Madrid dan om hun eigen succes. Dat nog maar een paar weken oud is! De zure dampen uit Cataluña zijn meestal vermakelijk, soms woedend makend maar nu vooral bizar. Zelfs triomferend blijven ze klein, worden ze zenuwachtig wanneer Real Madrid de spotlight weer terugwint (zonder een bal te trappen), begint voorzitter Laporta met termen als imperialisme te strooien (in de provincie codewoord voor Francisme.) Er is overigens wel een economische reden voor die afgunst, Barça heeft ondanks de successen weinig geld voor transfers. Versterkingen moeten er komen al was het voor de show maar door Florentino’s kapitaalinjectie kunnen Manchester United en AC Milan zich melden voor de betere spelers en die spelers worden opeens onbetaalbaar voor Barcelona.

Ik leef dus een paar vrolijke weken, als genieter van spektakel, chaos, het onverwachte. Florentino’s genie ligt in het besef dat Real Madrid een droommachine is en hij weet als geen ander deze te voeden. De waarheid ligt daarna op het veld en die wordt over een paar maanden pas geopenbaard. Nieuwe trainer Pellegrini is niet benijden, zeker wanneer je de mislukking van de vorige gálacticos in het achterhoofd houdt. Over Kaká, Christiano, El puto Capitan, en het lot van de Nederlandse kolonie in Madrid moeten vanzelfsprekend aparte posts worden geweid.