Inter kampioen

Ik lees in sommige commentaren op het internerd dat de finale van gisteren saai en slecht was. Die verwachting had ik dus uitgesproken maar ik vond het alles behalve slecht. Mooi uitgevoerd Italiaanse finalevoetbal-zonder-Italianen met twee prachtige doelpunten van Milito, oh even dat inhouden en dan schieten bij het eerste doelpunt, de slepende passeerbeweging bij de tweede vervolgens meteen inschieten. Bayern kon er niet veel tegenover stellen en het werd duidelijk dat ze eigenlijk niets te zoeken hadden in de finale. Na afloop was er weer de gebruikelijk Van Gaal loserpraat over "meer balbezit en reactievoetbal" maar daar trapt hopelijk niemand meer in.

Het is een welhaast een taboeonderwerp wanneer je met mensen over voetbal praat maar Van Bommel zag er bij beide doelpunten niet zo best uit, met overigens fouten die hij al vaker maakte in cruciale wedstrijden. Gaat Oranje op het WK ook weer opbreken, verraad ik nu alvast.

Wat me verder opviel: die sneue gezichten in de studio onder leiding van Zonnebank Jack en het alweer niet zo onpartijdige commentaar. Wat wilde men toch graag dat Van Gaal zou winnen. Is dat nou plaatsvervangende nationalistische glorie? Of gewoon antipathie voor de persoon Mourinho (kom ik binnenkort op terug, een fabelachtig persoon/trainer), het Italiaanse voetbal in het algemeen of het slecht verwerken van de uitschakeling van Barça? Ze lieten zich in ieder geval weer erg kennen bij de NOS door hun napraatje te beginnen met beelden van de onbestrafte handsbal van Maicon in plaats van met de doelpunten van de Argentijnse geweldenaar.

Eind goed, al goed. Inter kampioen met ongrijpbaar Mourinho-voetbal. Bayern met vier verloren finales al richting de vijf missers van Juventus (en ook niet voorbij de vier bekers van Ajax, zo ben ik ook weer.) Volgende week wordt het heel leuk met veel nieuws uit Madrid.

Voorbeschouwing Champions League finale

Ik zal het kort houden. Slechte wedstrijd. Inter wint in de verlenging met 1-0. En dat is mooi want Bayern München heeft al vier keer onterecht die beker gewonnen.

Dit keer ga ik niet over Saint-Etienne (1976) of Atlético Madrid (1974) zeuren, nu even herinneren hoe Leeds United in 1975 werd beroofd (toch wel van het kaliber Zuid-Korea - Spanje 2002).

PWND!

Zo die droom is uit elkaar gespat. Er zal in Madrid vannacht rustig worden geslapen (kom ik zo op terug.) Heb de wedstrijd met een half oog gezien, het verdedigen Italiaanse stijl is strontvervelend als schouwspel en als de tegenstander niet jouw club is dan ga ik mijzelf niet pijnigen. Maar zo aan het werk met commentaar aan en even kijken bij de weinige hoogtepunten was al afzien. Want Nederlanders en Barça het blijft toch een vervelende combinatie. Jeroen Grueter maakt het niet zo bont als Sierd de Vos bij Sport1 maar van neutraal commentaar was nooit sprake, wat een droeve smurf. En in de studio lijkt Ron Jans bijna zijn grijns kwijt te zijn geraakt, alsof zijn vrouw per ongeluk zijn complete verzameling Pixies singletjes bij het grof vuil heeft gezet.

Maar goed, Barça speelt al een tijd niet zoals we gewend zijn en het is duidelijk dat Iniesta gemist wordt om de echte swing in te kunnen zetten (ze hebben ook geen goede vervanger voor hem.) Een lid van de Bende van Nijvel probeerde Barça dan nog met andere middelen in het zadel te helpen met een discutabele rode kaart maar Inter liet zich niet gek maken. Toch wel knap, waar 99 van de 100 clubs in zo'n situatie instort.

Dus geen finale, laat staan Beker met Grote Oren, in het Bernabéu. Mourinho had gisteren gelijk dat het door hun anti-Madridisme een obsessie voor Barça was geworden. En dan is het wel fijn dat de eeuwige rivaal het net niet haalt. Maar ik zat de laatste tijd te denken: is het nou zo belangrijk? Dus ik deed een denkexperiment: zou het belangrijk zijn als Real Madrid in Nou Kampf de ECI zou kunnen winnen? En eerlijk gezegd zou het een detail zijn in het veel groter genot van een Europacup winnen. Waarom weet ik dat? Omdat het volgens mij Ajax als enige club ooit is gelukt om een Europa Cup I in het stadion van zijn grootste rivaal te winnen (1972). Leuk detail maar ik heb nog nooit een Ajax-fan gehoord "oh wat is het toch lekker dat we die in De Kuip hebben gewonnen!" Wat dat betreft en in positievere zin was het voor mij veel belangrijker dat Real Madrid de Zevende won in Amsterdam.

Maar dat is Barcelona voor je, een club die klein denkt, gedreven door rancune, gisteren weer bizar slechte verliezers en ook uiteindelijk een kille club. De afgelopen week zijn ze in Spanje gek gemaakt door de mediacampagne voor de Remontada (de come-back) maar Barça is geen Real Madrid, goed voetballen kunnen ze maar echte-echte heroïek, dat lieve mensen, is onze habitus.

Even genieten

Hèhèhè.

(En nu volgende week uitcounteren die handel. Alhoewel nu het realiteitsprincipe weer inkickt de vreugde van korte duur zal zijn. Maar goed, je mag dromen nietwaar?)

Real - Olympique op tv

Verrassend. De NOS breekt alweer met een zelfopgelegde Tsjempieons Liek wetmatigheid en zend zowaar Real Madrid - Olympique Lyon in plaats van de return Manchester - Milan waarvan ze de eerste wedstrijd live uitzonden. Blijkbaar schatten ze in Hilversum de kansen van een milanese comeback extreem laag in en hopen ze op een ouderwets avondje Bernabéu. Wie weet. De laatste jaren wanneer ik me daar op verheugde eindigde het in een anti-climax. Ja, je weet het nooit van te voren met Real Madrid, het kan zo'n zoekende wedstrijd zijn vol zenuwachtig balverlies en een tegenstander die op snelwandeltempo steeds ongehinderd het middenveld richting Casillas mag gaan. Of juist zo'n avond waar alles lukt, die vreemd magische wedstrijden waarin het typische golvende aanvalsspel continu blijft rollen. Met blije afloop. Al jaren niet meer zo'n wedstrijd gezien, flitsen zeker, maar altijd werd het totale effect te niet gedaan door een stom tegendoelpunt waardoor classificatie uiteindelijk problematisch werd. Dit is eigenlijk de laatste, Real - Satan München 2002:


Met, ik was het helemaal vergeten, het winnende doelpunt van het miskende genie, vreemd genoeg sinds De Legende op zijn natuurlijk plek is gezet (de bank), het nieuwe speeltje van de madrileense voetbalpers die blijkbaar in Guti de oplossing voor alle problemen ziet. Trieste propaganda voor een speler waar ik altijd wel van heb gehouden maar die al jaren in decadentie leeft en hoogstens 20 minuten moet spelen als het echt niet loopt.

Edit na de wedstrijd: nou moe, krijg je gewoon precies die twee wedstrijden in één voorgeschoteld! Eerste helft: golvend Real, scoort snel de 1-0, moet bij rust 3-0 voorstaan tegen Lyon dat met dat lelijke 4-5-1 systeem duidelijk had gegokt op de counter. Toen rook ik al onraad. Trainer van Lyon deed twee slimme wissels en Lyon ging opeens vooruit spelen en het tegendoelpunt kon je vanaf dat moment op wachten (precies het Real van de afgelopen jaren, lijkt ook altijd hetzelfde doelpunt) aangezien Pellegrini niets deed om het middenveld weer in handen te krijgen (was heel simpel geweest hoor: Diarra I voor Granero). Einde verhaal. Misschien wel een opluchting want die finale in Bernabéu bleek voor iedereen een irritante molensteen die toch niet bereikt zou worden met mogelijke Manchesters en Chelsea's op het pad en bovendien voelde ik toch weer weinig liefde voor deze ploeg die bestaat uit een vrij goede verdediging en een hele goede voetballer.

Ongehoord

Historische dag...er zijn Champions League wedstrijden gaande en de NOS doet geen liveverslag! Dat het nog kan. En dat terwijl Bayern München met Nederlandse inbreng speelt. Zou er dan toch een quotum sport per dag zijn overschreden dankzij de Olympische Spelen? Of zou als het heilige Barcelona vandaag speelde wel gewoon een wedstrijd te zien zijn? Niet dat het me uitmaakt, Bayern, Porto, Arsenal vind ik verschrikkelijke clubs, daar zap ik sowieso niet voor weg van de afdaling, die vreemde mix van snelheid, spanning en herhaling.

Olympique Lyonnais - Real Madrid 1-0

Het valt me steeds vaker op dat het voetbalverslag in NRC.next, laat ik het vriendelijk zeggen, met de laptop op schoot voor de buis lijkt te worden geschreven. Je krijgt de samenvatting van Studio Sport samengevat in woorden en op Champions League avonden dus de wedstrijd die door de NOS wordt uitgezonden. Nu maakte diezelfde NOS gisteren de juiste keuze door AC Milan - Manchester United uit te zenden dus zat ik bij mijn vader op Sport1 naar een drakerige wedstrijd op een knollenveld te kijken waar Real weer in oude zonden verviel namelijk: in Europese uitwedstrijden geen bal raken. Dat resulteerde tegen de braaf dravende Fransen dit keer niet in een afstraffing, toen Lyon na een uur uitgeput was stond het nog maar 1-0. Overkomelijk ware het niet dat Real Madrid met de spelers die het heeft in uitwedstrijden toch een uitdoelpunt moet kunnen scoren waarmee je de thuiswedstrijd veel makkelijker maakt.

Tegenwoordig is Van Basten analist bij Sport1 naast de eeuwig voetbalvermoeide Kieft en hij verwoorde erg helder het probleem van Real: hij had geen idee met welke intentie het elftal speelt, er zijn teveel spelers die met ambivalente rollen spelen, er lijkt geen enkele duidelijkheid te bestaan. Om er droog aan toe te voegen dat je daarmee wel eens kan verrassen. Real speelde gisteren inderdaad erg...vaag. Niet eens chaotisch maar zonder idee en op praktisch niveau heel verontrustend, met heel veel dom balverlies op het middenveld. Over twee weken kan een lastig karwei worden tegen een ongetwijfeld ingegraven Lyon dat op een counterdoelpunt loert.

Lotingen: eerste reactie

Ajax - Juventus. Voorheen Europese elitewedstrijd gedegradeerd tot tweede ronde UEFA-cup. Slechte loting natuurlijk, helemaal met de thuiswedstrijd als eerste.
Prognose: Einde verhaal Europees avontuur, 0-1 en 3-0.

Olympique lyonnais - Real Madrid. Niet ongunstig. Geen Olympiakos of CSKA Moskou maar het is niet meer de ploeg van een paar jaar geleden waar Real, zeker in Lyon, niet tegen op kon. Handig dat Benzema nu in Madrid speelt. 1-1 en 4-2, Real bekert vrolijk richting Bernabéu.

De leukste wedstrijden zijn natuurlijk die van de twee van Milan tegen de respectievelijk Man U en Chelsea. Nu nog twee maanden wachten.

Zo zou het moeten zijn

Na de glorieuze 1-3 overwinning tegen de vulgaire schoppers van Marseille, ingeleid door een sublieme vrije trap van Cristiano, is Real eindelijk weer eens als groepshoofd geëindigd in de Champions League. Eerste horde genomen.

Twee observaties die de foto oproept:
- Jammer dat Real Madrid toch niet in reclameloos wit speelt zoals dinsdag (dankzij Franse wetgeving aangaande reclame voor gokken.) Blijft toch veel mooier.
- Marcelo (links), een wat onvoorspelbare maar talentvolle voetballer, zou bijna altijd moeten spelen vanwege zijn gave voor blij juichen.

AC Milan - Real Madrid 1-1

Vorige week dinsdag las ik nog jeremiaden over "het eind van een tijdperk" en zowaar zeven dagen later speelt Real Madrid opeens geïnspireerd. Waarschijnlijk is het een psychologische tik maar ze zagen er voor mij vanaf de aftrap opeens weer ouderwets uit als Real Madrid. Blinkend wit. Ja, ja, De Dictator (vandaag in AS "een soort vader-castrator" genoemd in relatie tot Benzema) stond weer niet in de basis en na een zenuwachtig begin nam Real het heft met snel voetbal in handen. Zo rond het doelpunt van Benzema zelfs in de huisstijl met van die aanvalsgolven. Op dat moment had Real de winst in handen maar een natuurlijk moest een sukkelige penalty weer roet in het eten gooien. De tweede helft was vervolgens niet om aan te zien en ik maakte me al snel zorgen omdat Milan overduidelijk een Oud-Italiaansche Val had gezet, die van naar achteren hangen en hopen op een mazzelgoal. Ik had het vermoeden dat Real dat wel doorhad maar heel moeilijk mee om kon gaan. Zelf zo cynisch spelen kan de club niet (vgl. Ajax) en nervositeit in combinatie met vermoeidheid zorgde voor de rest.

Maar goed, die periode in de eerste helft heeft een glimp van het Real van de komende jaren gegeven en dat ziet er veelbelovend uit. Als er tijd is om de mogelijkheden uit te werken, want de "poppetjes" zijn onmiskenbaar van hoge kwaliteit (nu de dag erna moet ik toch props geven aan Lass, die een soort op hol geslagen stofzuiger leek.)

Real Madrid - AC Milan 2-3

Melancholisch spektakel, ziedaar de devaluatie van Europees voetbal. Geen spanning, slecht voetbal, heel slecht voetbal. Als je dan toch de vergelijking met twintig jaar terug moet maken: geen gevoel dat er anderhalf uur iets op het spel staat, iets wezenlijks, een welhaast existentiële ervaring. Ik was binnen de kortste keren al helemaal afgeleid door de sublieme regenjas van Leonardo, per direct mijn nieuwe stijlicoon (later nog even door het feit dat Marcelo’s Reizigeriaanse trekken worden veroorzaakt door een bitje.)

En natuurlijk scoort Jabba de Hut de 1-0. Inmiddels moet ik toegeven dat hij een van beste balletjesafwachters van de geschiedenis is (alleen Gerd Müller en Paolo Rossi waren effectiever.) Niets aan te doen, de man raken we dit seizoen niet meer kwijt (aangezien hij ook nooit meer geblesseerd raakt, ik vermoed omdat verdedigers hem cynisch sparen.)

Dan de tweede helft, het hedendaagse voetbal: onvoorspelbare sensatie door blunders en flitsen van genialiteit (de afstandsschoten van Pirlo en Drenthe.)

Eindconclusie: tig honderd miljoen euro en net zo slecht voetballen als vorig jaar. Wonderbaarlijk.

Real Madrid - Olympique Marseille 3-0

Wat een draak van een eerste helft. Marseille volgde het Draaiboek Om Real Madrid Thuis Een Lesje Te Leren regel voor regel: druk zetten, lekker het slecht bemande middenveld over draven, harde tackles, via de rechterflank (Ramos staat er in zijn eentje voor) richting Casillas opstomen en schieten maar. Had bij rust makkelijk 0-1 kunnen staan. Maar de 90 minuten in Bernabéu lijken weer langer te worden en in tien minuten was de wedstrijd opgelost, in de achterzak en met mogelijkheid op een monsterscore. Twee magnifieke doelpunten van Cristiano (een met dank aan lange pass van Pepenbauer en de ander dankzij een flitsende combinatie Kaká - Benzemá.)

Wat tegenstanders van Real op het moment lijken te moeten doseren is de mate van hard spel. Aan de ene kant is het nodig om elk spoor van ritme te breken maar het is ook duidelijk dat het afstoppen van Cristiano/Kaká/Benzemá over 90 minuten vaak resulteert in rode kaarten. Wanneer Real dan al voorstaat is het over en uit. Maar je hebt hard spel en idiote overtredingen zoals gisteren Diawara, die gelukkig mocht opzouten na zijn opgefokte sliding op Cristiano.

Conclusies voor de lange termijn? Nog weinig systematiek (is ook onmogelijk met notoire balverliesspecialist Gago in de basis), een intrigerend droge verdediging, een chaotisch middenveld en briljante voorhoede. Dit weekend eigenlijk de eerste serieuze test uit bij Sevilla, die na een slappe seizoensstart op stoom zijn gekomen. Zou me niet verbazen als deze "stresstest" negatief gaat uitpakken.

Bijna vergeten, onder liefhebbers de favoriete GIF van gisteren:



Wat een inzet!

FC Zürich - Real Madrid 2-5

Intrigerende wedstrijd, leuke avond, dankzij de NOS (waar ze ongetwijfeld seizoen na seizoen balen dat kinderfavoriet Barça altijd op dezelfde avond speelt als de Nederlandse deelnemer.) Real Madrid begon zoekende tegen de Zwitsers die fel starten (zoals het hoort.) Het is nog een elftal zonder ziel , denk ik. Er is structuur, tactiek, elf spelers maar er moet nog een Idee in neerdalen. Er waren vanavond flitsen van te zien die me deden denken aan het Argentijnse nationale elftal in de jaren zeventig, het Real van 1999-2000...snel voetbal, korte combinaties voor en in het strafschopgebied. Er kan in ieder geval iets moois opbloeien al is 90 minuten lang presteren misschien nog teveel gevraagd.

Dit had in alle redelijkheid gewoon 0-5 moeten zijn, want Zürich kreeg een tweede leven na een slecht uitgevoerde Schwalbe waar de Engelse scheidsrechter gretig in tuinde. Hopelijk is dit niet de arbitrage die Real te wachten staat in Europa: Cristiano mag keer op keer straffeloos door houthakkers, bij voorkeur door twee tegelijkertijd, doormidden worden gezaagd terwijl elke overtreding van Real bijna automatisch een gele kaart betekent. Maar goed scheidsrechters, je kan niet met ze leven, kan ze niet in beton gieten.

Het centrale duo Pepe - Albiol oogt rustig. Het grote probleem blijft vooralsnog de dode spelmomenten (vanavond weer een onnodig tegendoelpunt). Duurde weer een tijd voordat ik besefte dat El Caudillo meespeelde (nieuwste bijnaam, net gelezen: Tales from the Crypt...en meteen nog een surrealistische: Toetanchamon van Tsjernobyl.) Hij scoorde, natuurlijk, weer zijn intikkertje voor zijn plakboek vol neppe records en gaf zowaar een mooi een-tweetje waardoor het 0-3 werd. Genoeg lof, daarna speelde hij weer op zijn gebruikelijke niveau: ver beneden kut.

Heb het vermoeden dat we de blauwdruk hebben gezien van veel wedstrijden van Real Madrid dit seizoen: raar scoreverloop, veel genialiteiten, ongelukkige tegendoelpunten, gewonnen wedstrijden die toch nog spannend worden en dan haast achteloos worden beslist (zie als voorbeeld de 2-5 van Guti, De Laatste Meester van de Lob.) Hopelijk zien we ook nog eens het gala elftal met Benzema en Granero.

Trouwens kunnen we voorzichtig gaan spreken van de terugkeer van de baard in het voetbal? Na Granero, nu ook Casillas die een gedistingeerde variant draagt en Albiol die voor het meer ruige model gaat. Zeer cool.

ECI loting

Vanmiddag keek ik alvast op de website van AS om te kijken of er al geloot was voor de oervervelende maar toch wel belangrijke Champions League waarna ik de rest van de dag depressief kon doorbrengen aangezien Real Madrid tegen dumpprijs Het Kale Wonder zou hebben verkocht aan Bayern München. Morgen kom ik daar nog wel op terug wanneer ik vooruitblik naar de Primera Division die zaterdag begint (al is dat nu ook wel vrij voorspelbaar geworden.)

Goed, de loting. AZ heeft zowaar zicht op de volgende ronde met het immer overgewaardeerde Arsenal als groepshoofd. Misschien dat onderschatting in Luik parten kan spelen maar met cynicus Koeman moet er toch wat te halen zijn. Op een of andere manier zie ik AZ met gunstige lotingen wel een halve finale halen, zoveel krachtsverschil is er op het moment ook niet in Europa.

Verder wel een leuke Inter - Barça confrontatie met hun ingewisselde spitsen, kunnen we eens objectief bekijken wie er nu aan het langste eind heeft getrokken. Nog wat fopgroepjes met dezelfde saaie clubs als altijd (Juventuzzzz, Liverpool, Chelsea) en Real Madrid dat De Weg Naar Bernabéu Waar De Tiende Wacht begint met een redelijk lastige groep. AC Milan is niet meer wat het was maar blijft lastig (en meteen een kans voor Huntelaar om zich te wreken) en Olympique Marseille is van de mogelijke tegenstanders een van de lastigere. Zou zowaar mis kunnen gaan maar dat zal wel een ronde later gebeuren.

Finale gokje? 22 Mei 2010 de opwindende finale: Chelsea - Barcelona. Hoef eigenlijk niet te vertellen dat een door Barça gewonnen Europacup in Bernabéu een nachtmerrie is.