vrijdag 28 mei 2010

Tegendraadse opinie


Why are Barcelona so annoying?

(En het is eigenlijk maar een witty introductie...je kan nog veel dieper gaan natuurlijk. Maar dit is genoeg voor kilometers boos commentaar.)

donderdag 27 mei 2010

Mourinho komt orde op zaken zetten

Weet nog heel goed wanneer Mourinho me voor het eerst opviel. Robson moest bij een wedstrijd van Barça verstek laten gaan en toen de wedstrijd voorbij was liep er een zeer elegante man peinzend, welhaast verdwaald, over het veld. Toen ik daarna mijn vader sprak vroeg ik hem "wie is die gast die laatst bij Barcelona de leiding had?" Mourinho dus, inmiddels is een introductie niet meer nodig.

Gisteren werd officieel bekend gemaakt wat al weken in de lucht hing, Mourinho is de nieuwe trainer van Real Madrid (ongeveer ook de enige trainer die nog niet bij Real heeft gewerkt.) En dat voelt goed, ooit zou het er toch van komen en op dit moment is het van het grootste belang. Real weet niet goed uit een zelfgecreëerd doolhof te ontsnappen. Er is weinig discipline, het voetbal is wispelturig, bepaalde spelers renderen beneden verwachting, er worden machtspelletjes gespeeld door de twee veteranen en hun persvrienden, de journalisten stoken sowieso teveel onrust en Barça heeft zich de rol van eeuwige good guy toegeëigend. Daar moet de Portugees een einde aan maken. Gezien zijn staat van dienst en manier van werken zal hem dat lukken ook.

Ideaal plan? En toch leek een meerderheid van de supporters bepaald niet enthousiast over zijn aanstelling. Een deel wilde Pellegrini aanhouden en een ander deel stoort zich aan de negatieve speelwijze van Mourinho. Maar ik las net de commentaren op het interview dat Mourinho gaf voor AS en het lijkt erop dat hij in een sessie met heldere ideeën en een nederige houding al de twijfelaars aan zijn kant heeft gekregen. En Real heeft inderdaad een gedisciplineerd collectief nodig dat zichzelf hoge doelen stelt. Het zal harder moeten trainen, de trainingen zullen meestal besloten zijn, contacten met de pers worden gereguleerd en het eerste slachtoffer zal cultfiguur Guti zijn. Een frisse wind, iedereen haalt opgelucht adem.

Om er echter een revolutie van te maken moet eerst nog het Kadaver vertrekken, iets waar de club al afgelopen vrijdag met hem over heeft gesproken. Maar die geeft zich niet zo snel gewonnen en wil pas na het WK een beslissing nemen (hoopt hij op blessures van concurrenten?)
Jammer, zijn rol zal sowieso zijn uitgespeeld maar uit voorzorg kan je hem beter helemaal elimineren. Als dat lukt is Real Madrid binnen de kortste keren niet te stoppen.

Ik maak me geen zorgen over de negatieve faam van Mourinho. Hij is veel meer een kameleon die zich aanpast aan de club en er zo het beste uithaalt. Inter speelde zo omdat het al sinds mensenheugenis defensief speelt, alleen nu veel effectiever. Chelsea speelde op zijn best prachtig direct voetbal en zo zal Real zichzelf sterker en mooier in de spiegel herkennen. Bonussen zijn dat irritante journalisten het lastig zullen krijgen en natuurlijk dat ze bij Barça allergisch voor de man zijn. Hij is toch iemand die zelfs een schijnbaar oneindig kalme Rijkaard tot handtastelijkheden wist te verleiden (over het lamentabele gedrag van de club bij de return van halve finale Champions League zullen we het deze keer maar niet meer hebben.)

De bedoeling is dat hij voor vier jaar tekent. Lijkt me een prima periode, hopelijk met zo'n hoog afkoopbedrag dat hij niet is te ontslaan. Denk alleen dat hij na twee jaar, zeker wanneer Real de tiende ECI wint, weer vertrokken is om ergens anders orde uit chaos te scheppen. Maar je kan altijd dromen van een trainer voor een echt lange periode.

dinsdag 25 mei 2010

TV tip: relaxte trainers

Vandaag het eerste deel van de nieuwe serie Kijken in de Ziel, dit keer over voetbaltrainers, gezien (Ned.2 21:20). Dat was weer eens een keer interessante televisie. Gewoon voetbaltrainers die over hun vak praten zonder dat hijgerige sfeertje wat normaal rond voetbal-op-tv hangt. Viel me weer op hoe sympathiek Co Adriaanse backstage is, Van Gaal die ook veel rustiger is in zo'n situatie (een dialoog zonder voetbaljournalist) en zinnige dingen zegt. Geen grote verrassingen maar gewoon trainers die je hoort praten over hun vak, aan de hand van vragen die je zelf waarschijnlijk al jaren stelt.

Interessant dat Cruijff, Van Basten en Advocaat niet wilden meewerken. Toch psychisch/mentaal degenen die het meest te verbergen hebben (of zoals het laatste geval gewoon paranoïde is.) Alhoewel ik me afvraag of er uit warhoofd Cruijff nog eigenlijk wel wat zinnigs is te krijgen dat niet over hogere tactiek handelt. Dus het is wel goed zo.

zondag 23 mei 2010

Inter kampioen



Ik lees in sommige commentaren op het internerd dat de finale van gisteren saai en slecht was. Die verwachting had ik dus uitgesproken maar ik vond het alles behalve slecht. Mooi uitgevoerd Italiaanse finalevoetbal-zonder-Italianen met twee prachtige doelpunten van Milito, oh even dat inhouden en dan schieten bij het eerste doelpunt, de slepende passeerbeweging bij de tweede vervolgens meteen inschieten. Bayern kon er niet veel tegenover stellen en het werd duidelijk dat ze eigenlijk niets te zoeken hadden in de finale. Na afloop was er weer de gebruikelijk Van Gaal loserpraat over "meer balbezit en reactievoetbal" maar daar trapt hopelijk niemand meer in.

Het is een welhaast een taboeonderwerp wanneer je met mensen over voetbal praat maar Van Bommel zag er bij beide doelpunten niet zo best uit, met overigens fouten die hij al vaker maakte in cruciale wedstrijden. Gaat Oranje op het WK ook weer opbreken, verraad ik nu alvast.

Wat me verder opviel: die sneue gezichten in de studio onder leiding van Zonnebank Jack en het alweer niet zo onpartijdige commentaar. Wat wilde men toch graag dat Van Gaal zou winnen. Is dat nou plaatsvervangende nationalistische glorie? Of gewoon antipathie voor de persoon Mourinho (kom ik binnenkort op terug, een fabelachtig persoon/trainer), het Italiaanse voetbal in het algemeen of het slecht verwerken van de uitschakeling van Barça? Ze lieten zich in ieder geval weer erg kennen bij de NOS door hun napraatje te beginnen met beelden van de onbestrafte handsbal van Maicon in plaats van met de doelpunten van de Argentijnse geweldenaar.

Eind goed, al goed. Inter kampioen met ongrijpbaar Mourinho-voetbal. Bayern met vier verloren finales al richting de vijf missers van Juventus (en ook niet voorbij de vier bekers van Ajax, zo ben ik ook weer.) Volgende week wordt het heel leuk met veel nieuws uit Madrid.

vrijdag 21 mei 2010

Voorbeschouwing Champions League finale

Ik zal het kort houden. Slechte wedstrijd. Inter wint in de verlenging met 1-0. En dat is mooi want Bayern München heeft al vier keer onterecht die beker gewonnen.

Dit keer ga ik niet over Saint-Etienne (1976) of Atlético Madrid (1974) zeuren, nu even herinneren hoe Leeds United in 1975 werd beroofd (toch wel van het kaliber Zuid-Korea - Spanje 2002).

Vooravond van een revolutie

Mooi hoor, met de finale van de Champions League als achtergrond, een van de hoofdpersonages aanwezig, gonst het van de geruchten, een revolutie lijkt aanstaande.

donderdag 20 mei 2010

Voor Facchetti dan maar...


Ach, met de Champions League finale van zaterdag voor de boeg (ben ik nu een purist als ik walg van een finale op die dag? Net alsof de Tour op een dinsdagochtend in Parijs eindigt, de Wimbledon finale op woensdagmiddag wordt afgehandeld?) zat ik te neuzen in de Wereld Wijde Schoenendoes en kwam erachter dat Giacinto Facchetti vorig jaar is overleden, pilaar van het grote Inter circa 1964-65. Nou moet Inter helemaal winnen. Ik weet niet, als ik naar die foto kijk denk ik toch: daar staat een man (met net die juiste zweem van melancholie.)

Volgende gedachte: wat zijn voetballers tegenwoordig eigenlijk stijlloze eikels.