We zijn terug!

Nou já, lag ik verveeld op de bank te zappen gaat Euronews opeens live naar Madrid voor de presentatie van Kaká. Die Florentino krijgt het toch maar voor elkaar, de spotlight brutaal terugplaatsen. Leuk gedaan ook met die slo-mo videobeelden uit betere tijden als intro en dan het podium aangekleed met gigantische foto's van Zidane's volley tegen Leverkusen, Juanito, Patapalo (zucht) en Di Stefano's beroemde sprongjuich. Die laatste was er ook weer bij en zwaaide even met zijn wandelstok naar de 50.000 frikis. Kaká kwam op en toen had ik het wel weer gezien. Hij is trouwens langer en minder fragiel dan ik vermoedde. Volgend seizoen met rugnummer 8.

De bijnamen van Raúl González Blanco

Aangezien Raúl vandaag 32 jaar oud wordt, een overzicht van zijn vertaalbare bijnamen:

De Grote Aanvoerder

De Mythe

De Zeven

Hij Die Nooit Wat Doet (inmiddels geuzennaam)

De Dooie

De Vampier

De Neus

De Mummie

Razgul

De Gefrituurde Aardappel

Kofferbak (vanwege woordspeling Baúl)

Kapitein Iglo

Playmobil

De Zoon van de Wind (ironisch)

Velociraptor (ironisch)

De Parasiet

De Onaantastbare

De Statistiek

Houten Been

Kip

De Kanker

De Bult

De Paardenvlieg

De Mascotte

Cheerleader

Metastase

De Handicap

Kim Jong-il

De propaganda-oorlog gaat los

Zodra Madrid aanhangers goed in hun vel steken gaan ze eens bij de vijand langs om de stemming te peilen. Favoriet is Sport, de aan Barcelona gelieerde tegenhanger van bijvoorbeeld AS, maar dan rabiaat, humorloos als de huiskrant van de S.A. Kortom, hilarisch wanneer Real Madrid de aandacht trekt. Nadat elke Catalaanse politicus, de aartsbisschop en het bestuur van Barça schande heeft gesproken over de spendeerdrift van Real is men via Engeland nu maar afgedaald tot roddelkrantniveau



Paris Hilton wimpelt Cristiano af omdat ze meer van macho mannen houdt en bang was dat ze door vriendinnen werd uitgelachen omdat ze uitging met een man die bloemen in zijn haar draagt (van dat fashion statement wil ik trouwens wel eens foto's zien.) Een ingewikkelde manier om de gebruikelijke (en erg kinderachtige) spreekkoren te parafraseren die je ook elke wedstrijd in de Arena hoort: "alle boeren/lampjes/... zijn homo!"

Spanje - V.S.

De reeks is voorbij. Geen examen tegen Brazilië. En dat dankzij de yanquis. Zag er al na vijf minuten niet goed uit. De brave Amerikaanse dravers wisten alle gaten dicht te rennen waardoor heel veel foutieve passes werden afgedwongen. Goede vondst die het hart uit het spel van Spanje haalde (waar het gemis van Silva, Iniesta, Senna uiteindelijk toch fataal wordt) en tegelijkertijd voor gevaarlijke tegenaanvallen zorgde met de wat duffe, maar niet geheel onvoorspelbare, 0-1 tot gevolg. Daarna ontvouwde zo’n wedstrijd die je eens in de zoveel jaren tegenkomt: waar je met goed voetbal talloze kansen creëert zonder dat de bal erin wil en de keeper de wedstrijd van zijn leven keept. De 0-2 was het resultaat van ongelofelijk staaltje dandy verdedigen van Piqué en vooral Ramos wat op dit toernooi nogal stom overkomt maar volgend jaar in Spanje tot massale hartaanvallen kan leiden. Wel een goede realiteitscheck want de overmoed begon in Spanje al te ontbranden, met altijd negatieve gevolgen, want laten we niet vergeten dat ze vorig jaar Europees kampioen zijn geworden met vooraf de laagste verwachtingen ooit.

De 10 Fouten van Florentino

Tijdens zijn presentatie als kandidaat-voorzitter stipte Florentino aan dat hij misschien wat fouten had begaan tijdens zijn eerste mandaat, zonder daar op in te gaan. Als Real Madrid fan toch iets om niet te vergeten aangezien nog helemaal niet duidelijk is of de man wel echt is veranderd. In willekeurige volgorde:

1. Het wegvagen van de “middenklasse”. Zoals belichaamd door de blunder om Claude Makélélé te verkopen. Die had wel een pedante zaakwaarnemer maar hij had gewoon salarisverhoging moeten krijgen. De leegte die hij achterliet werd pas afgelopen seizoen met de onverwacht geweldige Lass Diarra opgevuld.

2. Rafael Márquez. Real Madrid heeft traditioneel problemen met het vinden van de juiste centrale verdediger. De Mexicaanse geweldenaar Márquez was binnen maar Florentino annuleerde om onbegrijpelijke redenen het contract. Márquez ging (goedkoop) naar Barça en is daar al jaren vaste kracht.

3. Daar aan gelieerd: Eto’o. Voor het helft bezit van Real Madrid en bij Mallorca steevast een plaag als Real op bezoek kwam. Florentino twijfelde en wilde hem nog een seizoen stallen bij Mallorca waar Eto’o geen zin meer in had. Barça melde zich, Florentino pakte het geld om Michael Owen voor weinig te kopen en zo zijn droom van vier Gouden Ballen in een elftal waar te maken. Owen speelde een seizoen als subersub en keerde terug naar Engeland. Eto’o scoorde in twee Champions League finales voor Barça.

4. Ronaldo. Al bij aankoop een schim van wie hij was. Op korte termijn een geslaagde aankoop (topscoorder van dat seizoen en een legendarische wedstrijd op Old Trafford) maar op lange termijn een voorspelbaar probleem vanwege blessures, persoonlijkheidsproblemen en de manier waarop hij afdwingt dat een elftal compleet in zijn dienst moet spelen.

5. Del Bosque. De perfecte trainer voor een sterrenteam. Rustige tacticus zonder pretenties, man van het huis. Zijn contract werd om vage redenen niet verlengd en een parade aan trainers die meestal het seizoen niet eens uit mochten zitten was het gevolg.

6. Beckham. Als investering een goudmijn/meesterzet, de definitie van het Florentino businessmodel. Ook nog eens onder de neus van Barça weggekocht (Laporta had hem als verkiezingsbelofte bij de club willen halen) die prompt Ronaldinho aanschaften met zeer gelukkige resultaten. Beckham was als voetballer overbodig bij Real Madrid (Figo speelde al op zijn positie) en heeft pas aan het einde van zijn contract een kampioenstitel weten te behalen.

7. Gebrek aan Spanjaarden. Onder Florentino werd precies één Spaanse voetballer gekocht. Sergio Ramos. De laatste transfer van Florentino en een hele goede. Maar het begon op een gegeven moment te irriteren dat er alleen maar buiten Spanje naar versterkingen werd gekeken terwijl een gouden generatie zich vormde. Daarbij moet gezegd worden dat Spaanse clubs zich heel debiel beginnen te gedragen als Real Madrid in een speler is geïnteresseerd (onder een grote groep hatorz spant Valencia overigens de kroon. Een eigen hoofdstuk waardig tijdens een regenachtige middag.)

8. Het shirt. Even was er een kans dat Real Madrid weer in bijna ouderwets wit shirt zou gaan spelen. Waarschijnlijk bevangen door de tevredenheid die het reclameloze shirt genereerde tijdens het seizoen van het 100-jarige bestaan (waarin ook de negende Europacup werd gewonnen) liet Florentino in een interview ontvallen dat men flink moest dokken wilde men het shirt nog bevuilen. Het volgende seizoen stond er gewoon Siemens op het shirt.

9. Raúl. Florentino kan wanneer hij het nodig acht de macht in de kleedkamer breken. De onaantastbare geachte aanvoerder Hierro werd na misdragingen rond een kampioensfeest zonder pardon een paar dagen later de laan uit gestuurd. Helaas werd daarmee de dictatuur van Raúl gecreëerd die Florentino nu heel voorzichtig omver dient te werpen. Florentino had Raúl ook nodig als Spaanse gálactico terwijl hij natuurlijk niet van hetzelfde kaliber was als Figo, Zidane, Ronaldo. Daar heeft Raúl, met de constante trainerswissels, van weten te profiteren, hij moest het symbool van Real Madrid worden, breker van alle records, hoeder van het ware clubgevoel. Misschien zijn meest onderschatte fout.

10. Vertrek. Midden in een seizoen de club verlaten is hoe je het went of keert stijlloos. Florentino had er geen zin meer in en deed het waarmee hij een naast een uitpuilende schatkist een complete chaos achterliet. Eigenlijk onvergefelijk (en er zijn genoeg Real fans die het hem niet vergeven) maar zoals gezegd de nood is hoog.

Spanje - Zuid-Afrika

Die toeters...wat is het probleem? Ik vind het allemaal wel als Europacupwedstrijden circa 1973 klinken.

De wedstrijd? In fragmenten gekeken. Een paar zaken over Spanje worden bevestigd met de evenaring van het "ongeslagen record" (en verbetering van het aantal achter elkaar gewonnen wedstrijden met 15.)
1. Spanje heeft geduld.
2. Het is heel moeilijk scoren tegen Spanje (zelfs wanneer Casillas niet in het doel staat en Piqué is een elegante vervanger van Marchena). Waaruit volgt:
3. Dat als je achter komt te staan tegen Spanje je het haasje bent. Omdat je ongenadig wordt weggetikt en een tweede doelpunt meestal meer in de lucht hangt dan de gelijkmaker.

Weer een doelpunt van David Villa. Mooi toernooi voor hem met extra wedstrijden om die 44 doelpunten van De Record Verzamelaar (Raúl) voor het Spaanse elftal in te halen. Teller staat nu op 31 als ik me niet vergis. Sorry, dat record moet eraan als wraak voor de jaren van gezeik die Raúl heeft bezorgd rond La Roja.

Vermaelen adieu

Eindelijk wat nieuws bij Ajax wat betreft transfers: Thomas Vermaelen na een lange bevalling naar Arsenal. Naar verluid zal er daardoor ook wat beweging komen in de aankopendrang van Ajax dat met het missen van de Champions League voorronde opereert op een gezonde "eerst geld verdienen dan geld uitgeven" basis. Vermaelen kan ik wel missen. Aardige verdediger die nooit echt wist te overtuigen dus dan pak je die 12 miljoen. Nog liever zie ik Urby vertrekken maar diens gebrek aan ambitie zorgt er vast voor dat ik me nog een paar jaar aan zijn wezenloze dribbels en slechte imitaties van de verdedigingskunst zit te ergeren (dat die nep-blower een goddelijke voetballer als Sulejmani, zelfs in mindere doen qua inzicht en techniek superieur aan al zijn collega's, op een gegeven moment uit de basis hield was verreweg Van Bastens grootste fout.) De verdediging blijft aan de linkerkant uiteindelijk het zorgenkind (ook Vertonghen is daar niet te vertrouwen.)

Saaie boel bij Ajax dus maar eigenlijk hoeft er ook niet veel te veranderen als er een vervanger voor Vermaelen komt. "Donnie" Darko Bodul moet in de spits maar af en toe een kans gaan krijgen en verder is er genoeg materiaal om te puzzelen aan een mooi alternatief voor het heilige-maar-compleet-achterhaalde 4-3-3 systeem.

Open aantekening: volgende keer moet ik het eens over de aanstelling van Martin Jol hebben.

En net op teletekst: Leo de Kakkerlak keert Ajax de rug toe. Nou, nou, ik houd mijn tranen bijna niet in...van het lachen. Maar misschien gaan we zijn invalbeurten, waar hij zich te goed voor voelt, nog missen. Die bizarre pogingen tot ikke-alle-tegenstanders-wegdribbelen die vrijwel altijd mislukten. Maar toch: even a stopped clock gives the right time twice a day en zelfs Leonardo bracht een dribbel eens tot een goed einde. Uiteindelijk is dat soort onvoorspelbaarheid zelfs als onvoorspelbaar wapen onbruikbaar.